| تبليغات | X |
|
|
|
|
دوباره دلهره ی همیشگی به سراغم آمده...
دلهره ی مهر... ماه مدرسه... دلهره ی مشق ننوشتن... درس نخواندن... دزدیدن نگاه از معلم... قایم کردن نمره ها از اولیا... هنوز هم مهر برایم پر است از دلهره... و من هنوز هم به مهر پر از حادثه عادت دارم... هر چه بیشتر با فضای شهر اخلاقمان شهر پر از ادب! احترام! شهری که هنوز هم تب و تاب اغتشاشات آن نخوابیده...خلاصه هر چه بیشتر با این شهر خو می گیرم بیشتر هم یاد ۲ ۳ هفته پیش می افتم...
جیرفت... وقتی از اسکانیای خوشگل مرتبمان که یاد آور خاطرات خوشی حداقل برای من که چند بار با فرهنگی ها برای مسافرت های جهادی سوار آن شدم جلوی مدرسه محل اسکانمان در جیرفت پیاده شدم هرم گرمای عجیبی رو حس کردم... ۱۰ روز تجربه ی جدید... دوست دارم بیشتر از تجربه های خوبم بنویسم چون هنوز هم وقتی به خاطرات بد فکر می کنم تا یکی دو ساعت حالم بد می شود... پس از تجربه ی خوشی ها می نویسم... تجربه ی خندیدن های از ته دل... تجربه ی صحبت های شیرین... دوست داشتن های بدون لوس بازی های اذیت کننده... تجربه ی کمک کردن ها... خرید کردن ها... یخ خریدن ها... بلوک بار زدن ها... جلسه های شبانه... وبالاخره تجربه ی جرات یا حقیقت های دوستانه... امسال هم اگر خدا بخواد دارم می رم جهادی...
جیرفت کرمان... مثل سالهای گذشته آماده نیستم...
نانوا هم جوش شیرین می زند...
. . . بیچاره فرهاد... همیشه وقتی می رفتم عشاق الحسین(ع) با یک ذکر خیلی حال می کردم...
. . . جنوب...کنار اروند... آب آب فرات بود... ... از کربلا می آمد ... موج می زد... انگار حاج قربون مثل همیشه داشت می گفت: موج مزن آب فرات بالاخره آب های ۱ساله یا شاید هم بیشتر از یک ساله ام خالی شد...
کربلا بودم... راست می گم... قرار بود امسال دیگه ۲۸ صفر پیش امام رضا (ع) باشم... دلم گرفته بود... این بار هم برنامه زندگی ام تغییر کرد و به جای مشهد... هیچ وقت یادم نمی رود در طلا ئیه وقتی راوی اصفهانی می خواست شروع به صحبت کند گفت: دانشجویان عزیز به کربلا خوش آمدید... موقع رفتن یکی از دوستانم لطف کرد و داستان طلا ئیه را برایم گذاشت تا گوش کنم... شنیدم رفتن به طلائیه مثل رفتن به کربلا دعوت شدنی... شلمچه بودیم... شب شهادت امام رضا(ع)... از شلمچه تا کربلا با ماشین ۱ ساعت راه بود... رو به حرم امام حسین (ع) کردم و گفتم چرا باز هم امسال نه کربلا نه مشهد... نمی دونستم صبح طلبیده می شم... به کربلا... شوخی نمی کنم طلائیه کربلا بود... امسال به جای مشهد کربلا بودم... "ارباب خوبم کرب و بلاتو عشقه"
در کلاس شکسته شده بود!!!
عده ای از دانشجوهای محیط آکادمیک دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران معترض بودند!!! درست یا نادرست؟؟؟ حدود ۵۰ نفر ریختند و به سمت کلاس ها حمله ور شدند تا کلاس ها تشکیل نشود!!! در کلاس را شکستند!!! آهنگ یار دبستانی را می خواندند!!! بیچاره یار دبستانی من!!! یار دبستانی من وحشی نبود!!! یار دبستانی من اگر اعتراضی داشت دیگران را له نمی کرد!!! بیچاره یار دبستانی من!!! دیدن...
نگاه... تماشا... آمده ام تا با نگاهم تماشا کنم دیدنت را!!! |
شنیدیم که دنیا دو روز بیشتر نیست . . .
صفحه نخستاگه دنیا دو روز باشه، مطمئنا یک روزش دیروز بوده و گذشته فقط مونده یک روزش که همین امروزه به فردا نمی شه امید داشت . . . پس امروز باید نوشت، باید گفت، باید ماند و باید زندگی کرد... پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ
پیوندهای روزانه
یک خبرنگار
پرشین گرافیک
شاعر دات آی آر
وبلاگینا
مازیاران آرشیو پیوندهای روزانه |
