روزي که اومد رفتم سراغش. حالش خوب نبود. هر چي مي پرسيدم اونجا چه خبر بود؟ خوش گذشت؟ دعا کردي؟ ... مي گفت: خوب بود.... همه سلام مي رسوندن! خيلي سعي کردم که حرفي از زير زبونش بيرون بکشم. از اون حرفهاي که بايد بزنه. از اون چيزايي که اونجا ديده بود. چيزايي که بهش داده بودن... اما لام تا کام حرف نميزد...

مي گفت: برگشتم

گفتم: همين؟!

گفت: اما يه چيزي رو جا گذاشتم.

گفتم: يعني چي؟

گفت: همش 4 دقيقه....

گفتم: چيزي هم واسه وبلاگ نوشتي؟

گفت: بابا بي خيال! تو کجايي؟

گفتم: جوابتو دادن؟

گفت:                  "کجاي کارم؟! ... حتي جاي آن رود هم نبودم که در حسرت بوسه اش بمانم..."

 من که چیزی نفهمیدم . شما چی؟