دوازدهم اردی بهشت ماه سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت:

روزی که برای اولین بار روز معلم را فراموش کردم.

روزی که بعد از مدت ها واقعن خوشحال شدم.

روزی که باز هم به یاد آن روزهای قشنگ دانش آموزی ام افتادم.

روزی که از این به بعد در تقویم من پر رنگ تر از همیشه خواهد بود.

روزی که یک روز  به روزهایی که به من تبریک می گویند، اضافه شد.

روزی که 3 smsتبریک برایم آمد. 3 sms فراموش نشدنی از سه دوست عزیز.

روزی که فهمیدم "هر که عاشق شد، معلم می شود" یا "هر که معلم شد عاشق می شود".

روزی که فهمیدم به خاطر همین یک روز هم که شده خیلی خوشبختم!

روزی که دوازده روز زودتر از همیشه به دنیا آمدم.

روزی که آرزو کردم ...

روز بهشتیِ اردی بهشتی.

اولین روز معلم من!